De maatschappij en cultuur hebben ons wijsgemaakt dat we afgescheiden zijn. Dat jij daar bent en ik hier. Dat jij jij bent en ik ik. Maar in waarheid ben ik jou en jij bent mij. Wij zijn één. Wij zijn wij. En wij zijn vrij. Oké, ik heb zojuist een rijm gemaakt. Mooi zo.

Nu weet ik wat je denkt. Maar Papaji, als er maar één is, waarom kunnen we dan nog steeds niet met elkaar overweg? Waarom is er zoveel conflict en competitie en lijden? Waar de fuck gaat dat eigenlijk over? Hmm? Laat ik het zo zeggen: daar heb je me. Dat is een lastige.

Maar als ik iets zou moeten verzinnen, zou ik misschien zeggen: dit is zo omdat er in ieder van ons een conflict, een strijd, een oorlog gaande is. Die simpelweg weerspiegeld wordt in de wereld. Breng vrede in jezelf, breng vrede buiten jezelf. Pas dan kunnen we onze speelgoedjes delen. Hmm? Heel eenvoudig. Ja? Namasté.

♡

Society and culture have convinced us that we are separate. That you are there and I am here. That you are you and I am me. But, in truth, I am you and you are me. We are one. We are we. And we are free. Okay, I just made a rhyme. That's good.

Now I know what you're thinking. But Papaji, if there is only one, how come we still can't get along? Why is there so much conflict and competition and suffering? What the fuck is that all about? Hmm? Let me just say this. You got me there. That's a tough one.

But, if I had to make something up, I might say, this is so because there is a conflict or battle or war going on inside each of us. Merely being reflected into the world. Make peace inside, make peace outside. Only then will we be able to share our toys. Hmm? Very simple. Yes? Namaste.