You Never Know
Coal Fire @Jeffrey Martin & Anna Tivel
Ik las een verhaal over een ondergrondse kolenbrand;
tachtig mijl lang brandde hij onder de grond,
onder rivieren door en over de staatsgrens,
zonder vlam, zonder geluid.
Hij zette een gebouw en wat afrasteringspalen in brand
toen hij uit de aarde omhoogkwam, de lucht in.
En toen ze de mensen uit het dorp interviewden,
zeiden ze dat de hel aan het oprukken was.
Nu kijk ik uit een raam,
terwijl jij ligt te slapen.
Ik ben doodsbang, o nee,
ik voel dat vuur dichterbij komen.
Overal waar ik kom, brandt alles af;
iedereen van wie ik houd probeert mij te doorgronden;
en alles wat ik kende heb ik onder de grond begraven,
onder de grond.
Ik zag een foto van een foto
die me aan mezelf deed denken.
Als een kolenbrand die onder de grond woedt:
van bovenaf is het moeilijk te zien.
En jij zei dat ik hier mocht blijven
en mijn borst mocht openen, alleen voor jou,
zodat je al die uitgestrekte, stille vuren kon zien
die in mij alles in de as leggen.
Nu kijk ik uit een raam,
terwijl jij ligt te slapen.
Ik ben doodsbang, o nee,
ik voel dat vuur dichterbij komen.
Overal waar ik kom, brandt alles af;
iedereen van wie ik houd probeert mij te doorgronden;
alles wat ik kende staat onder de grond in brand,
onder de grond.
Ik las een verhaal over een ondergrondse kolenbrand;
tachtig mijl lang brandde hij onder de grond,
onder rivieren door en over de staatsgrens,
zonder vlam, zonder geluid,
zonder vlam, zonder geluid.
— ♡ —
I read a story about a coal fire;
burned for eighty miles underground,
under rivers and across the state line,
without a flame, without a sound.
It burned a building and some fenceposts
when it come up from the dirt into the sky.
And when they interviewed the townfolks,
they said that hell was on the rise.
Now I'm looking out a window,
while you're sleeping.
I'm scared out of my mind, oh no,
I feel that fire creeping.
Everywhere I go always burns down;
everyone I love is trying to figure me out;
and everything I knew I buried underground,
underground
I saw a picture of a picture
that reminded me of myself.
Like a coal fire burning underground:
from up above it's hard to tell.
And you said that I could stay here
and open my chest for just you to see
all these acres of quiet fire
that are burning down in me.
Now I'm looking out a window
while you're sleeping.
I'm scared out of my mind, oh no,
I feel that fire creeping.
Everywhere I go always burns down;
everyone I love is trying to figure me out;
everything I knew is on fire underground,
underground
I read a story about a coal fire
it burned for eighty miles underground.
under rivers and across the stateline
without a flame without a sound,
without a flame without a sound.
Dolly Parton - Coat of Many Colors
Terug door de jaren
ga ik weer eens dwalen,
terug naar de seizoenen van mijn jeugd.
Ik herinner me een doos met vodden die iemand ons gaf,
en hoe mijn moeder die vodden gebruikte.
Er waren vodden in allerlei kleuren,
maar elk stukje was klein.
En ik had geen jas,
en het was al laat in de herfst.
Mama naaide de vodden aan elkaar,
elk stukje met liefde vastgenaaid.
Ze maakte voor mij mijn jas van vele kleuren,
waar ik zo trots op was.
Terwijl ze naaide, vertelde ze een verhaal
dat ze in de Bijbel had gelezen,
over een jas van vele kleuren
die Jozef droeg. En toen zei ze:
"Misschien zal deze jas je
geluk en voorspoed brengen."
En ik kon niet wachten om hem te dragen,
en mama zegende hem met een kus.
Mijn jas van vele kleuren,
die mijn mama voor mij maakte,
gemaakt van niets dan vodden,
maar ik droeg hem vol trots.
Hoewel we geen geld hadden,
was ik zo rijk als maar kon
in mijn jas van vele kleuren
die mijn mama voor mij maakte.
Dus, met lappen op mijn broek
en gaten in allebei mijn schoenen,
in mijn jas van vele kleuren,
haastte ik me naar school.
Om daar te ontdekken
dat de anderen me uitlachten
en me bespotten
om de jas van vele kleuren
die mijn mama voor mij had gemaakt.
En ik kon het niet begrijpen,
want ik voelde me rijk.
En ik vertelde hun over de liefde
die mijn mama in elke steek had genaaid.
En ik vertelde hun het hele verhaal
dat mama me vertelde terwijl ze naaide,
en hoe mijn jas van vele kleuren
meer waard was dan al hun kleren.
Maar ze begrepen het niet,
en ik probeerde hun duidelijk te maken
dat je alleen arm bent
als je ervoor kiest om dat te zijn.
Hoewel we geen geld hadden,
was ik zo rijk als maar kon
in mijn jas van vele kleuren
die mijn mama voor mij maakte.
♡
Back through the years
I go wonderin' once again
Back to the seasons of my youth
I recall a box of rags that someone gave us
And how my momma put the rags to use
There were rags of many colors
But every piece was small
And I didn't have a coat
And it was way down in the fall
Momma sewed the rags together
Sewin' every piece with love
She made my coat of many colors
That I was so proud of
As she sewed, she told a story
From the bible, she had read
About a coat of many colors
Joseph wore and then she said
"Perhaps this coat will bring you
Good luck and happiness"
And I just couldn't wait to wear it
And momma blessed it with a kiss
My coat of many colors
That my momma made for me
Made only from rags
But I wore it so proudly
Although we had no money
I was rich as I could be
In my coat of many colors
My momma made for me
So with patches on my britches
And holes in both my shoes
In my coat of many colors
I hurried off to school
Just to find the others laughing
And making fun of me
In my coat of many colors
My momma made for me
And I couldn't understand it
For I felt I was rich
And I told them of the love
My momma sewed in every stitch
And I told 'em all the story
Momma told me while she sewed
And how my coat of many colors
Was worth more than all their clothes
But they didn't understand it
And I tried to make them see
That one is only poor
Only if they choose to be
Though we had no money
But I was rich as I could be
In my coat of many colors
My momma made for me
Made just for me
Honey Pie
Dit zijn Joshua Lee Turner en Allison Young. Hij is een belachelijk goeie gitarist en zij is een zangeres met een idioot goeie stem. Ze hebben ieder hun eigen carrière, maar nu zijn ze even naar buiten gelopen om samen een wat onbekender liedje van The Beatles te spelen.
Ik kijk graag naar ze. Er hangt altijd een enorme lichtheid om hen heen. Het zijn geboren muzikanten die niet alleen heel goed zijn in wat ze doen, maar ze stralen ook altijd ontzettend veel plezier uit bij het maken van muziek. Omdat zij zo ontspannen zijn wordt je als kijker ook ontspannen. Ze doen alles ogenschijnlijk moeiteloos, bijna achteloos. Ik word heel blij van dit soort muzikanten.
Tropenjaren
Heel erg geestige Nederlandse serie, waarvan seizoen 1 en 2 nu op Netflix staan. Onschuldig vermaak.
Left Luggage
Anna Fernhout
Walvis-
protocol
Day Too Soon
Het wemelt op het internet van de perfecte filmpjes. Artiesten die een opname hebben gemaakt en de clip daarna nog eens flink bewerken zodat alles er zo gepolijst mogelijk uitziet. Dat is op zich natuurlijk ook prima.
Maar dit is een heel ander clipje. Jaren geleden zat ik in de nachtdienst en ik was wat aan het rondstruinen op YouTube. Daar kwam ik de naam tegen van een zangeres waar ik nog nooit van gehoord had: Sia. Ze was toen ook nog helemaal geen wereldster.
Ik wist totaal niet wat ik kon verwachten. Klikte het clipje gewoon aan. Ik kan me de ervaring nog zó goed herinneren en eigenlijk maak ik het iedere keer weer opnieuw mee als ik dit clipje bekijk. Hier was geen enkele 'edit' aan te pas gekomen. Gewoon een zangeres die in een eenvoudig studiootje gaat zitten, geen publiek en haar hart eruit zingt. Zo goed als hier is ze later nooit meer geweest, al heeft ze later ook hele mooie dingen gemaakt. Maar in deze opname blaast ze je helemaal omver. Mij tenminste wel.
De beeldkwaliteit is heel matig, ze zal nog nauwelijks geld hebben gehad. Maar het maakt helemaal niet uit. Perfect beeld zou misschien alleen maar hebben afgeleid.
Sting in het Rijksmuseum
Een tijdje geleden gaf Sting een concert in het Rijksmuseum. Dat was ter promotie van een musical waarin zijn jeugd centraal staat. Van dat eenmalige concert is een prachtige registratie gemaakt. Geen ondertiteling, maar die heb je ook eigenlijk niet echt nodig. Adembenemend goed concert!
trailer
aflevering 1
Anne Frank
Als Anne Frank in onze tijd had geleefd, zou ze waarschijnlijk een vlog, een video-dagboek hebben gemaakt, in plaats van een gewoon dagboek. Vanuit dat idee ontstond een paar jaar geleden op YouTube de serie 'Anne Frank Videodagboek'.
Aanvankelijk dacht ik 'Wat is dat nu weer voor modern gedoe en is dit niet een beetje gezocht?' maar na het zien van de eerste aflevering was ik om. We weten alles al over de oorlog. Nieuwe feiten kunnen eigenlijk niet meer worden aangedragen. Wat wél kan is iets doen met de manier waarop het bij ons binnenkomt. Dit project slaagt daar heel goed in. Afleveringen van 5 minuten waarin je bij haar bent en daarmee komt het huiveringwekkend dichtbij.
Je ziet een meisje dat gewoon bezig is met dingen die belangrijk zijn voor meisjes van haar leeftijd: haar uiterlijk, haar kleren, haar vriendinnen. Maar wij kennen de context en weten de afloop. Als ze wordt opgepakt stopt de camera ook direct en dat maakt het heel indringend. Je voelt het enorme abrupte.
Ik heb aflevering 1 hier voor je neergezet. Op YouTube staan alle afleveringen. Aan het einde van een aflevering kun je gewoon doorklikken naar de volgende.
Inkijkje in mijn woonkamer. :-)
Als je nog écht bijzondere films zoekt? Deze films maakten grote indruk op mij.
Als je op de afbeelding klikt kun je de trailer bekijken. Als je de films niet kunt vinden op platforms (Netflix) waar jij toegang toe hebt, laat het me dan weten. Dan geef ik je toegang tot mijn account bij Pathé Thuis.
Lichamelijk beperkte Margarit Groothedde (39) schreef een kinderboek door met haar ogen te knipperen
In Het Parool las ik een artikel over de schrijfster van een kinderboek. Zij was docent Nederlands, maar op haar 23e kreeg ze een ongeluk waardoor ze bijna niks meer kan. Haar verhaal raakte me, misschien ook omdat mijn eigen dochter docent Nederlands is. Als je het artikel wilt lezen, klik dan op de cover van het boek. Het zou kunnen dat je moet inloggen bij Het Parool.
Gebruik dan gewoon mijn gegevens:
damin.hoek@gmail.com
Pensioen-0105-2026
Anne with an E
Deze serie staat al jaren op Netflix, maar You Never Know, misschien heb je er nog nooit naar gekeken. Wel doen dan. Gaat over een weesmeisje dat eind 19e eeuw belandt in een afgelegen plattelandsgemeente in Canada, in een tijd dat vrouwen er nog nauwelijks toe deden en kinderen al helemaal hun mond moesten houden. Anne heeft een heel eigen kijk op de wereld en met haar verpletterende energie en poëtische benadering van het leven heeft ze een enorme impact op alles en iedereen in de kleine, bekrompen gemeenschap. Ik heb er wel 2 keer naar gekeken. Heel verslavend. En een oase van rust tussen al die andere series. Ik denk dat jij het geweldig zult vinden.
Abbey Road
Iedereen heeft z'n eigenaardigheden. Zo vind ik het bijvoorbeeld heel geestig om af en toe de Abbey Road Crossing Cam te bekijken. Dat is een livestream van het beroemde zebrapad van The Beatles. Ik vind het oneindig grappig om te zien dat er nog steeds héél veel mensen zijn die daar oversteken en zich dan laten fotograferen of filmen terwijl ze de pose van The Beatles aannemen. En die geduldige Britten wachten keurig met de auto tot de fotosessie voorbij is. Als je op de cover klikt zie je de livestream.
Beth Hart
Er zijn van die dagen dan wil ik gewoon Beth Hart even horen. Haar voelbare power blaast me altijd omver. Als je weet hoe lang ze in de goot heeft gelegen (drugs en drank) en zie haar nu eens het nummer 'Take It Easy On Me' zingen in een uitverkochte Royal Albert Hall. Indrukwekkend. Zelfs de meest simpele woorden hebben bij haar een enorme zeggingskracht. Het komt echt ergens vandaan en dat voel je. Tot in je ziel.
Belgenmop