Ik wil dat je je ogen sluit en dat je je voorstelt dat jij een zeepbel bent, en dat je gewoon op de bries meedrijft. Deze prachtige bel — je kunt niet kapot, je kunt niet verdwijnen — je bent een parelmoerkleurige, schitterende, veelkleurige bel. En je zweeft daar in een eindeloze blauwe lucht.

En misschien zijn er wat wolken om je heen, er is geen land onder je voeten, er is geen ruimte boven je hoofd; het is alleen blauwe lucht met een paar prachtige, donzige witte wolken. En daar zweef je. Je weet niet per se of je vooruit of achteruit beweegt, omhoog of omlaag, maar je bent veilig, je wordt gedragen.

Stel je dat gevoel van gewichtloosheid voor. Jij bent de bel, jij bent alles in de bel. Er zijn geen gedachten, er zijn geen gevoelens, er is alleen dit moment in de heldere blauwe lucht en de mooie wolken.

Er is nergens om naartoe te gaan, er is niets te bereiken, er is alleen dit moment, hier en nu, voor altijd. Alles is perfect, alles is heel. Merk op hoe, zonder enige gedachte of gevoel, de aard van deze bel pure perfectie is.

Het is gewoon. Zonder enige gedachte, gevoel of gehechtheid aan iets. Dit is een eeuwige bel, de bel gaat nergens heen. Ze zal altijd hier zijn, altijd in deze ruimte. Er is geen enkele dreiging; je bent volledig veilig en geborgen als deze bel. Merk dan op hoe het gevoel dat ontstaat er één is van diepe sereniteit en diepe vrede. Laat jezelf in die diepe vrede zakken, die diepe sereniteit, in het weten van je veiligheid en geborgenheid.

Alles is goed, alles is perfect; er is niets om voor te zorgen, er is niets te doen. Het enige wat je hoeft te doen is dit gevoel van gewichtloosheid herinneren, dit gevoel van alles-zijn — zelfs het feit dat je als bel doorzichtig bent, dat je door jezelf heen kunt kijken. Je bent deel van de blauwe lucht en de wolken; je versmelt er als het ware mee. Er is niets te verbergen, niets om te zijn; je bént gewoon een prachtige bel.

Je bent perfect rond, precies in dit moment. En opnieuw: wanneer er geen plek is om naartoe te gaan, niets om te doen, wanneer er geen gevoelens zijn en alles al verzorgd is — hoe is deze ervaring dan? Hoe voelt dat? Deze bel, dit loslaten van gevoel en expressie — dit is gewaarzijn, dit ben jij. Dit is altijd in je aanwezig; sterker nog, dit is je aangeboren natuur, dit is wie je bent. Jij bent het scherm waarop ervaring wordt afgespeeld, en het scherm is altijd aanwezig — alleen de film verandert. Jij bent de blauwe lucht, jij bent de bel. En dáár mag je je aandacht laten rusten, dáár mag je je bewustzijn op richten: op jouw bel. En iedereen heeft deze bel in zich, iedereen kent dat gevoel van diepe sereniteit, diepe vrede, diepe perfectie.

Dus wanneer je iemand ziet die zich slecht of gemeen gedraagt, weet dan dat ook zíj die bel zijn, diep vanbinnen. Ze zijn het alleen vergeten, ze hebben hun bel bedekt. Laat jouw bel zich uitbreiden en voel hen binnen jouw bel, zie de bel in hen.

Ik hou echt van de band The Waterboys en het is ofwel een nummer van The Waterboys, of het is van Mike Scott, maar het heet A Wonderful Disguise — ik kan het je echt aanraden om het te beluisteren. In dat lied zingt of vertelt hij hoe onze lichaamspakken gewoon een prachtige vermomming zijn voor onze ware natuur — onze bellen.

Ik beveel het je van harte aan om het eens te luisteren, en ik hoop dat dit kleine moment van ontspanning in je waarheid je deze ochtend heeft geholpen. Het heeft mij geholpen; ik voel me behoorlijk goed. Dank je wel dat je hier bent.

—
(https://www.youtube.com/watch?v=WgVlkP0Hrig&list=RDWgVlkP0Hrig&start_radio=1)
—

♡

I want you to close your eyes and I want you to imagine that you're a bubble and you're just floating on the breeze. This beautiful bubble, you can't be popped, you can't disappear, you're this iridescent beautiful multi-coloured bubble. And you're just floating on an endless blue sky.

And maybe there's some clouds around, there's no land beneath your feet, there's no space above your head, it's just blue sky with some beautiful fluffy white clouds. And you're just floating there. You don't know necessarily that you're moving forward or back, up and down, but you're safe, you're held.

Just imagine that feeling of weightlessness. You are the bubble you are, the everything in the bubble. There's no thoughts, there's no feelings, there's just this moment in the clear blue sky and the beautiful clouds.

There's nowhere to go, there's nowhere to get to, there's just this moment here and now, forever. All is perfect, all is whole. Notice how, without any thought or feeling, that the nature of this bubble is just perfection.

It just is. Without any thought or feeling or attachment to anything. This is an eternal bubble, the bubble isn't going anywhere. It will always be here, always in this space, there is no threat, you're perfectly secure and safe as this bubble. Notice then how the feeling is just that of deep serenity and deep peace. Allow yourself to sink into that deep peace, that deep serenity, the knowing of your security and safeness.

Everything is fine, everything is perfect, there's nothing to take care of, there's nothing to do. All you need to do is just remember this weightlessness, this feeling of everything, even the fact that as a bubble you're transparent, you can see through you, you are part of the clear blue sky and the clouds, you're merging into it, so to speak. There's nothing to hide, there's nothing to be, you're just a beautiful bubble.

You're perfectly circular, just in this moment. And again, when there's nowhere to be, there's nothing to do, that there's no feelings, everything's taken care of, what is this experience like, what does it feel like? This bubble, this letting go of feeling, expression, this is awareness, this is who you are, this is always within you, in fact this isn't, this is your inherent nature, this is who you are. You are the screen on which experience is played out and the screen is always present, the movie just changes, you are the blue sky, you are the bubble and that's where you should lay your focus, that's where you should lay your awareness on your bubble and everybody has this bubble within them, everybody has that feeling of deep serenity, deep peace, deep perfection.

So when you perceive somebody behaving badly or meanly or whatever, just know that they are that bubble, deep, deep within, they've just forgotten it, they've just covered their bubble. And allow your bubble to expand and feel them inside your bubble, see the bubble within them.

I really love the band The Waterboys and it's either The Waterboys' song or it might be Mike Scott's song but it's called A Wonderful Disguise and I'd really recommend listening to it. He talks or sings in the song about how our body suits are just a wonderful disguise, to our true nature, our bubbles.

I really recommend giving it a listen and I hope that this little moment of relaxation into your truth has helped you this morning, it's helped me, I feel pretty great. Thank you for being here.

—
(https://www.youtube.com/watch?v=WgVlkP0Hrig&list=RDWgVlkP0Hrig&start_radio=1)
—