'Je moet in het nu leven.' — dat is ook alweer een contradictie. Dat gaat helemaal niet vanuit dat moeten. 'Ik moet in het nu leven.' Je hoort het inderdaad heel erg veel. Zeker in de, tussen aandachtstekens, spirituele branche of newage branche.

Ik kom wel eens mensen tegen die dat heel hard roepen: 'Ja, ik leef steeds meer in het hier en nu.' En dan zie je, en dat is natuurlijk al een hele mooie stap, dat ze niet meer plannen aan het maken zijn voor over twee jaar, maar dat ze alleen nog maar hun plannen uittrekken over de dag of over de week. Dat is dan natuurlijk een stuk minder ver in de toekomst. Maar twee uur in de toekomst is nog steeds toekomst. Vijf minuten in de toekomst is nog steeds toekomst.

En werkelijk in het hier en nu leven is onmogelijk volledig uit te leggen. Werkelijk in het hier en nu leven is een oplossen van iedere vorm van doelen, iedere vorm van willen, iedere vorm van plannen. Werkelijk in het hier en nu leven is volledig congruent zijn aan deze verticale lijn en helemaal volledig samensmelten met het zelf. Die is gekoppeld aan de illusie van die vrije wil. Want zodra je ook maar op deze lijn functioneert, is er nul controle. Want in deze lijn functioneer je als die persoonlijkheid, als dat ego dat altijd in het toen en straks leeft. In déze lijn is dat allemaal weg. Dus enkel vanuit de volledige samensmelting in deze lijn is er een vorm van sturing mogelijk, maar dan is er geen wil meer. En op dit kruispunt leven wij.

Dus dit is de grens van het zijn en het niet zijn. Dus in deze illusie is er tijd. Dus wij wandelen rond op deze tijdlijn. Dus het gros van de mensen zijn zich niet bewust van dit en leven alleen maar hier. Dus wanneer dit erbij komt en je hebt toegang hiertoe, dan wordt deze realiteit heel anders. Maar hij is er nog wel. Alleen dit kruispunt, daar leven we op. Dus in wezen ervaar je vanuit dit kruispunt twee lagen van jezelf. Dus dat lijkt een contradictie met dat er alleen maar eenheid is en dat dualiteit een illusie is.

Want wanneer je uit deze tijdlijn gaat, is er alleen maar eenheid. Maar wanneer je een dimensie verder kijkt, noem het vanuit gene zijde, dan is er weer een hele grote verscheidenheid die allemaal voortkomt uit die eenheid. Dus in wezen is, en ik begrijp dat het dus niet duidelijk is... terwijl ik dus zeg, realiseer ik mij, dat er onmogelijk vanuit mind-niveau hier een verklaring voor is die begrijpelijk is, maar eenheid is ook gewoon maar een concept.

Maar het is een volgende stap.