Intelligent zijn is een totaal ander fenomeen dan intellectueel zijn. Intellect is van de geest. Intelligentie komt alleen door meditatie. Er is geen andere weg. Intellect verzamelt informatie. Het is een geheugensysteem. Intelligentie heeft geen informatie nodig. Het ondergaat een transformatie. Intellect functioneert via kant-en-klare antwoorden, antwoorden die door anderen worden geleverd – ouders, leraren, scholen, colleges, universiteiten, priesters, leiders. Kant-en-klare antwoorden worden verzameld door intellectuele mensen. Intellectuelen zijn papegaaien, ze zijn mechanisch, ze zijn His Master's Voice, HMV-platen, grammofoonplaten. Ze hebben geen eigen begrip.

De intelligente mens leeft van moment tot moment, niet via geleende antwoorden; hij heeft geen kant-en-klaar antwoord. Hij ziet de uitdaging van de situatie en reageert dienovereenkomstig. Hij is geen foto, hij is een spiegel. De intellectuele mens is een foto. Er staat al een afdruk op. De intelligente mens is gewoon een spiegel. Hij weerspiegelt de werkelijkheid zoals die is. Hij weerspiegelt die eenvoudig en reageert erop. De intelligente mens is spontaan, en de intellectuele is nooit spontaan.

Maar onze scholen, colleges en universiteiten zijn geen plaatsen waar intelligentie wordt bevorderd; ze wordt gehinderd. Ons hele onderwijssysteem maakt deel uit van het establishment. Het werkt niet voor het welzijn van de onderwezene. Het werkt voor de gevestigde belangen van de politici, van de priesters, van de kerken, van de staat, van allerlei andere dingen. Het heeft niets te maken met de student zelf. Zijn hele werk is het creëren van efficiënte slaven. En wat je ook IQ noemt, intelligence quotient, heeft niets te maken met intelligentie. Het is een memory quotient, het is MQ. Wie dingen goed kan onthouden en ze exact kan reproduceren zoals hij ze is onderwezen, wordt als intelligent beschouwd. Maar hij is niet intelligent, hij heeft gewoon een goed geheugen. En geheugen is niets om over op te scheppen. Een computer kan geheugen hebben en zelfs beter geheugen.

Ik zelf zat voortdurend in de problemen in mijn universiteitsjaren. Mijn professoren maakten zich zorgen om mij. Sommigen waren sterk tegen mij, omdat ik niet gehoorzaam was. En enkelen, die enig idee hadden van wat intelligentie is, hielden van mij. Maar hun zorg was dat ik mogelijk de examens niet zou halen, omdat examens alleen vereisen dat je kant-en-klare antwoorden reproduceert.

Een van mijn professoren, het hoofd van de afdeling van de Sagar Universiteit, dr. S.K. Saxena, maakte zich zo veel zorgen en hield zoveel van mij, dat hij mij steeds opnieuw vertelde dat ik niet moest antwoorden zoals ikzelf dacht. “Onthoud het. Je moet antwoorden volgens het leerboek, wat daar ook in staat. Je hoeft je niet druk te maken of het juist of onjuist is. Niemand vraagt je of het juist of onjuist is. We vragen je alleen wat er in het leerboek staat.”

Hij herinnerde mij er zelfs aan toen ik het examen voor mijn M.A. moest ingaan. Hij bracht mij naar de universiteitshal waar het examen zou worden afgenomen en fluisterde in mijn oor: “Onthoud, je mag geen spontane antwoorden geven.” Ik zei: “Ik zal zien.” Hij zei: “Kijk, kun je niet eens ja zeggen?”

En toen mijn mondeling examen werd afgenomen door een Mohammedaanse professor van de Aligarh Universiteit, en mijn afdelingshoofd dr. Saxena aanwezig was, zei hij tegen mij dat die man een fanatieke Mohammedaan was. “Maak hem niet boos, irriteer hem niet. Geef gewoon exacte antwoorden, punt voor punt, en geen grappen. En onthoud één ding: ik ben erbij en als je afdwaalt, zal ik je onder de tafel een trap geven om je eraan te herinneren dat je niet moet afdwalen. Blijf bij de kern, wees precies, en je mag geen vragen stellen aan die oude man, je moet alleen antwoorden.”

En bij de eerste vraag ging alles mis. Die Mohammedaanse professor vroeg mij: wat is Indiase filosofie, hoe definieer je dat? Ik zei: er bestaat geen vraag van Indiase filosofie of niet-Indiase filosofie. Filosofie is gewoon filosofie. Vertel mij eerst waarom je het Indiase filosofie noemt. Als natuurkunde natuurkunde is en scheikunde scheikunde is, geen Indiase natuurkunde, geen Indiase scheikunde, waarom zou filosofie dan Indiaas moeten zijn? Vertel mij dat eerst. En mijn professor schopte tegen mijn voet. Ik zei: blijf er buiten, je hoort je er niet mee te bemoeien, je mag je er niet mee bemoeien. En ik zei tegen de Mohammedaan dat mijn professor mij onder de tafel schopt en dat hij dat niet mag doen; hij moet alleen het geheel superviseren. Hij moet ons met rust laten. Nu moeten wij elkaar ontmoeten. Definieer eerst, en hij heeft mij van tevoren gezegd dat u een Mohammedaan bent en fanatiek, en dat ik u niet moet irriteren, dus ik probeer u helemaal niet te irriteren.

De oude Mohammedaan vond het zo mooi dat hij zei: vergeet het hele examen. Hij gaf mij negenennegentig van de honderd. Ik zei: waarom negenennegentig? Waarom geen honderd? Wees niet zo gierig. Ik heb niets fout beantwoord, ik heb überhaupt niet geantwoord. Dus maakte hij er honderd van. Hij zei: goed, klaar ermee. Ik heb nog nooit zo’n student geëxamineerd. Het lijkt alsof jij de examinator bent en ik de geëxamineerde. En hij begon te zweten. Ik gaf hem mijn zakdoek. Doe maar…

♡

To be intelligent is a totally different phenomenon than being intellectual. Intellect is of the mind. Intelligence comes only through meditation. There is no other way. Intellect collects information. It is a memory system. Intelligence needs no information. It goes through a transformation. Intellect functions through ready-made answers, answers which are provided by others – parents, teachers, schools, colleges, universities, priests, leaders. Ready-made answers are collected by the intellectual people. Intellectuals are parrots, they are mechanical, they are His Master's Voice, HMV records, gramophone records. They don't have their own understanding.

The intelligent person lives moment to moment, not through borrowed answers, he has no ready-made answer. He sees the challenge of the situation and responds accordingly. He is not a photograph, he is a mirror. The intellectual is a photograph. He has already an imprint on it. The intelligent person is just a mirror. He reflects reality as it is. He simply reflects it and responds to it. The intelligent person is spontaneous, and the intellectual is never spontaneous.

But our schools, colleges and universities are not places where intelligence is helped, it is hindered. Our whole educational system is part of the establishment. It does not work for the well-being of the taught. It works for the wasted interests of the politicians, of the priests, of the churches, of the state, of all kinds of other things. It has nothing to do with the taught himself. Its whole work is to create efficient slaves. And whatsoever you call IQ, intelligence quotient, has nothing to do with intelligence. It is memory quotient, it is MQ. One who can memorize things well and can reproduce them exactly as he has been taught, he is thought to be intelligent. But he is not intelligent, he is just having a good memory. And memory is nothing much to brag about. A computer can have memory and has better memory.

I myself was in continuous trouble in my university days. My professors were concerned about me. Few were so much against, because I was not obedient. And few, those who had some idea what intelligence is, loved me. But their concern was that I may not be able to pass the examinations, because examinations require you just to reproduce ready-made answers.

One of my professors, the head of the department of Sagar University, Dr. S.K. Saxena, was so much concerned, he loved me very much, that he again and again told me, that you need not answer anything according to you. Remember it. You have to answer according to the textbook, whatever is written there. You don't bother whether it is right or wrong. Nobody is asking you whether it is right or wrong. We are simply asking you what is written in the textbook.

He reminded me even when I was entering for my final examinations in M.A. He took me to the university hall where the examination was going to be held, whispered in my ear, remember, you are not supposed to give spontaneous answers. I told him, I will see. He said, look, can't you even say yes?

And when my oral examination was being taken, and then a Muhammadan professor from Aligarh University had come to take it, and Dr. Saxena, my head of the department, was present, he told me that he is a Muhammadan, very fanatic. You don't annoy him, don't irritate him. You just give exact answers, point to point, and no need to tell any jokes. And remember one thing, I will be there and if you go astray I will kick your feet underneath the table to remind you that don't go astray. Come to the point, be exact, and you are not supposed to ask questions to that old man, you simply answer.

And on the first question everything went wrong. That Muhammadan professor asked me, what is Indian philosophy, how do you define it? I said, there is no question of Indian philosophy or non-Indian philosophy. Philosophy is simply philosophy. First you tell me why you call it Indian philosophy. If physics is physics, chemistry is chemistry, no Indian chemistry, no Indian physics, then why philosophy should be Indian? Tell me first. And my professor kicked me. I said, you keep yourself away from it, you are not to interfere, you are not supposed to interfere. And I told the Muhammadan that my professor is kicking into my feet, and he is not supposed to do that, he is just to supervise the whole thing, what is going on. He has to leave me and you. Now we have to encounter each other. First you define, and he has told me beforehand that you are a Muhammadan and you are a fanatic, and I am not to annoy you, so I am not trying to annoy you at all.

The old Muhammadan loved it so much that he said, forget all about the examination. He gave me ninety-nine out of hundred. I said, why ninety-nine? Why not hundred? Why be so miserly? I have not answered anything wrong, I have not answered at all. So he made it hundred, he said, okay, get finished with it. I have never examined such a student before. It seems you are the examiner and I am the examinee, and he started perspiring. I gave him my handkerchief. You just...