Ik zing voor jou, mijn kind — ontwaak,
de bergen en de weiden leven.
Zij hebben jou nodig om te bestaan,
om de grens te verleggen, te streven, alles te omarmen:
de rillingen en het vallen,
de schaduwen, de ondiepten en de strijd —
heb ze lief, allemaal.

Ik daag je uit, mijn kind — wees moedig,
de menigte zal jouw zoekende ziel niet bejubelen.
Adem in en vrees het niet,
je hart weet dat je geroepen bent
om alles lief te hebben,
alles.

De stemmen van de wind waaien zwijgend,
nauwelijks hoorbaar is het neuriën van de zee.
En terwijl wij de onbetreden weg bewandelen,
op een reis die verlaten lijkt,
zijn wij vrij.

En terwijl wij de onbetreden weg bewandelen,
op een reis die verlaten lijkt,
zijn wij vrij,
wij zijn vrij.

♡

I sing to you my child, awaken,
the mountains and the meadows are alive.
They need you to survive,
to push the edge and strive and take it all.
The shivers and the falls,
the shadows and the shallows and the battles,
to love them all.

I'm daring you my child, take courage,
the crowd will not applaud your seeking soul.
Breathe in and fear it not,
your heart knows that you ought to love them all,
to love them all.

The voices of the wind blow silent,
can barely hear the humming of the sea.
As we're on the road not taken,
in a journey that's forsaken,
we are free.

As we're on the road not taken,
in a journey that's forsaken,
we are free,
we are free.