Is er iets dat ik je kan geven
als een teken van mijn dankbaarheid?
Elke geste lijkt zo klein,
toch wil ik het proberen.
Ik zou je bloemen kunnen brengen,
bloemen zouden zoet zijn.
Ik zou jouw lievelingssoort kunnen zoeken
en ze neerleggen aan je voeten.
Maar bloemen verwelken en sterven…

Ik zou liever de aarde zijn
waarin een bloem kan groeien,
waarover jouw voeten moeten gaan,
waaruit alle zaden worden gezaaid.
Als ik je iets kon geven,
zou ik de aarde zijn.

Is er een plek die je graag zou willen zien,
een hoek van het heelal?
Noem het maar en ik breng je erheen,
want ik heb geleerd te vliegen.
Ik zou je azuurblauwe luchten kunnen tonen
of veelkleurige bollen van licht
die glinsteren voor je ogen
als juwelen in de nacht:
en ze zouden je doen zuchten.

Maar ik zou liever de ruimte zijn
waarin onze levens hangen,
de stille, onzichtbare draad
waarlangs deze sterren zijn geregen.
Als ik je ergens mee naartoe kon nemen,
zou ik de hemel zijn.

Als ik alleen maar een manier kon vinden
om je te zeggen wat mijn hart wil spreken,
dan kon ik deze liefde eindelijk zingen,
en het zou je doen huilen.
Maar ik heb nooit de woorden gevonden
die deze genade kunnen uitspreken.
Daarom moet ik vertrouwen
op een gebaarloze omhelzing.
Toch blijf ik het proberen.

Maar ik zou liever de liefde zijn
waaruit alle pogingen ontstaan,
de oorsprong van poëzie
en van deze tranen die mijn ogen vullen.
Als ik je iets kon vertellen,
zou ik de liefde zijn.

Als ik je iets kon geven,
als ik je overal mee naartoe kon nemen,
zou ik de aarde zijn,
ik zou de hemel zijn,
ik zou de liefde zijn.

Ik bén de aarde,
ik bén de hemel,
ik bén de liefde.

♡

Is there something I can offer you
As a token of my gratitude
Every gesture seems so small
Still I'd like to try
I could bring you flowers
Flowers would be sweet
I could find your favorite kind
And lay them at your feet
But flowers fade and die . . .

I would rather be the ground
In which a flower's grown
Through which your feet must pass
From which all seeds are sown
If I could give you anything
I would be the ground

Is there some place that you'd like to see
Some corner of the galaxy
Name it and I'll take you there
For I have learned to fly
I could show you azure skies
Or multi-colored orbs of light
Glittering before your eyes
Like jewels in the night:
And they would make you sigh

But I would rather be the space
In which our lives are hung
The silent, unseen thread
Through which these stars are strung
If I could take you anywhere
I would be the sky

If I could only find a way
To tell you what my heart would say
I could finally sing this love
And it would make you cry
But I have never found the words
That can speak this grace
That is why I must rely
On a gestureless embrace
Even so I try

But I would rather be the love
From which attempts arise
The origin of poetry
And of these tears that flood my eyes
If I could tell you anything
I would be the love

If I could give you anything
If I could take you anywhere
I would be the ground
I would be the sky
I would be the love

I am the ground
I am the sky
I am the love