Ze werd op een ochtend wakker,
met een gevoel van diep verlangen.
Ze volgde dat verlangen,
als een kaart gegrift in haar hart.

Langs rivieren, door bossen,
over de oceanen,
naar de woestijnen en terug.

Doof voor de stem van verlangen,
doof voor de stem van verlangen,
was ze zich er niet van bewust dat de Geliefde
in het diepst van haar hart woont.

“Waar ben je?” “Wie ben je?”
“Waar leid je me heen?”
Het verlangen was oorverdovend,
riep krachtig haar naam.

Langs rivieren, door bossen,
over de oceanen,
naar de woestijnen en terug.

Doof voor de stem van verlangen,
doof voor de stem van verlangen,
was ze zich er niet van bewust dat de Geliefde
in het diepst van haar hart woont.

Stop het lawaai,
stop het lawaai,
stop het lawaai.

En je zult zijn stem horen
in de stilte.

En je zult zijn stem horen,
zijn stem horen,

de stem van de Geliefde
in de stilte.

♡

She woke up one morning,
with a sense of deep longing.
She followed that longing,
like a map etched into her heart.

Along rivers, through forests,
Across the oceans,
to the deserts and back.

Deafened by the voice of desire,
Deafened by the voice of desire,
She was unaware, the Beloved
Lives in the core of her heart.

“Where are you?” “ Who are you?”
“Where are you leading me to?”
The longing was deafening,
fiercely calling out her name.

Along rivers, through forests,
Across the oceans,
to the deserts and back.

Deafened by the voice of desire,
Deafened by the voice of desire,
She was unaware, the Beloved
Lives in the core of her heart.

Stop the noise,
stop the noise,
stop the noise.

And you will hear his voice
in the silence

And you wil hear his voice
hear his voice

hear the Beloved's voice

in the silence