Als een veld vol gras op een droge heuvel,
waar de lucht niet beweegt en de vogels niet vliegen,
Wanneer de genadeloze zon van jouw zachte blik
een vonk ontsteekt die uitgroeit tot een vlam.

Mijn hart, mijn hart,
mijn hart, mijn hart.

Als een lotusbloem zonder grond om zich te wortelen,
vrij drijvend op een stille vijver.
En ik kan niet zeggen hoe of precies wanneer,
maar mijn schild viel, en jij kwam binnen.

Mijn hart, mijn hart,
mijn hart, mijn hart.

Als een roep in een kloof met steile wanden,
een impuls daar is een impuls hier.
Vul een ander glas met dezelfde zoete wijn,
en we noemen dat het jouwe en we noemen dit het mijne.

Mijn hart, jouw hart,
mijn hart, ons hart.

♡

Like a field of grass on a hill so dry
That the air won't move and the birds won't fly
When the ruthless sun of your tender gaze
Ignites a spark that becomes a blaze

My heart, my heart,
my heart, my heart

Like a lotus pod with no ground to stake
Floating freely on a silent lake
And I can't say how or exactly when
But my guard was down and you moved in

My heart, my heart,
my heart, my heart

Like a canyon call when the walls are sheer
And an impulse there is an impulse here
Fill a different glass with the same, sweet wine
And we'll call that yours and we'll call this mine

My heart, your heart,
my heart, our heart