Ik tel mijn zegeningen
terwijl ik hier in bed lig
Ik roep je gezicht op
en de woorden die je zei
De blik in je ogen
toen ik je vorige week zag
Die aanraking van toen,
je hand langs mijn wang
Ik word verteerd
door een liefde die ik niet kan zeggen

Maar als ik het kon,
zou ik proberen te verklaren
dat het de moeite waard is te lijden,
onmetelijke pijn te dragen
en steeds weer geboren te worden
in vorm, op dit stoffelijk vlak
Opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw
voor de kans om bij je te zijn,
al is het maar één keer,
en deze liefde uit te spreken —
alleen deze liefde,
alleen deze liefde…

Want dit is de nectar
waarvoor mijn leven bestaat.
Dit is mijn doel,
mijn reden van geboorte
Niet voor een toekomst
die mijn geest kon bedenken
en niet voor de daden
die mijn wil kon volbrengen
Het was alleen voor liefde,
alleen deze liefde...

En zoals deze tonen
opstijgen en vergaan,
zo zal iedereen hier
spoedig voorbijgaan —
zelfs deze kamer,
zelfs deze planeet ooit
We kunnen slechts aannemen
dat God het zo heeft bedoeld,
opdat we niet zouden verdwalen
maar de prijs die we betalen
voor dit spel dat we spelen
is dat niets blijft —
alleen deze liefde,
alleen deze liefde...

Ik heb geen idee
wat de toekomst zal brengen,
of hoeveel liederen
er nog in mij te zingen zijn
Hoeveel kansen ik krijg
om de diepte van deze liefde
en de zegeningen die ik ontving te verwoorden
Of hoe vaak ik nog
op de proef zal worden gesteld
omwille van liefde,
deze liefde..

Maar ondanks al mijn vergissingen
hoop ik dat je kunt kijken
voorbij de verhalen van anderen
en die welke ik zelf vertel,
naar het hart van mijn hart
waar een rivier vrij stroomt,
onaangeraakt door het denken
over hoe dingen zouden moeten zijn

En dan kun je mij kennen,
zoals ik jou kan kennen,
en vertrouwen op deze liefde
waarvan we weten dat ze waar is —
en alleen deze liefde,
alleen deze liefde...
alleen deze liefde...
alleen deze liefde...

♡

I’m counting my blessings
as I lie here in bed
recalling your face
and the words that you said,
the look in your eyes
when I saw you last week,
that long ago touch
of your hand on my cheek.
I’m being consumed
by a love I can’t speak.

But if I could,
I would try to explain
how it’s worth it to suffer
immeasurable pain
and be born into form
on this physical plane
again and again and again and again
for the chance to be near you,
just once,
and proclaim this love –
only this love, only this love…

For this is the nectar
my living is worth.
This is my purpose,
my reason for birth;
it was not for some future
my mind could conceive
and not for the deeds
my will could achieve.
It was only for love,
only this love.

And just like these song notes
that rise and decay,
everyone here will soon pass away –
even this room
and this planet someday.
We can only assume
that God planned it that way
so we wouldn’t get lost;
but the price we must pay
for playing this game,
is that nothing remains –
only this love, only this love.

I have no idea
what the future will bring
or how many songs
I have in me to sing,
how many chances
I’ll have to express
the depth of this love
and the ways I’ve been blessed,
or how many times
I’ll be put to the test
for love, this love.

But despite all my faults,
I hope you can see
past the tales told by others
and the ones told by me
to the heart of my heart
where a river runs free
untouched by the mind’s sense
of how things should be.

And you can know me,
as I can know you
and trust in this love
we know to be true
and only this love,
only this love,
only this love, only this love.