De dag dat de duisternis viel,
was ik op mezelf.
Niemand om het te vertellen,
geen schouder om op te leunen.
Angst steeg op in mijn hart,
te veel om te verdragen.
Ik keek naar binnen,
probeerde te vinden,
om te zien of je er was.

Govinda…
Govinda…

Alle deuren zijn op slot,
zo lijkt het,
en ik kan mijn voeten niet vinden.
Ik roep je…
maar luister je wel?

Govinda…
Govinda…

Nu vervaagden dagen en nachten ineen
en ik ontdekte dat ik met je kon praten.
Je antwoorden kwamen één voor één —
ik wist niet dat je met me zou praten.
Geheime fluisteringen,
heilige woorden,
ik hoor je in
liederen van vogels
tikje op mijn schouder,
warmte in mijn hart.
Je hebt me nooit verlaten, nee,
je hebt me nooit verlaten, nee.

Govinda… Govinda…

Elk woord dat ik spreek,
zou een bloem aan je voeten kunnen zijn.
En elke ademhaling die ik neem,
zou een lied kunnen zijn.
En elk lied dat ik zing,
zou een offer kunnen zijn.
Dit hart is van jou,
en al mijn liefde.

—

Hem aanbid ik,
Govinda is mijn leven,
Govinda.

♡

The day the darkness fell,
I was on my own.
Nobody to tell,
no shoulder to lean on.
Fear was rising in my heart,
too much to bear.
I looked inside,
tried to find,
to see if you were there.

Govinda…
Govinda…

All the doors are locked it seems,
and I can’t find my feet
I call out to you….
but are you even listening?

Govinda…
Govinda…

Now days and nights blurred into one
and I found I could talk to you.
Your replies came one by one,
I didn’t know you’d talk to me.
Secret whispers, sacred words,
I hear you in
songs of birds,
tap on my shoulder,
warmth in my heart.
You never left me no,
you never left me no.

Govinda…
Govinda…

Every word I speak,
could be a flower at your feet.
And every breath I take,
could be a song.
And every song I sing,
could be an offering.
This heart is yours,
and all my love.

—

Tam aham bhajami
Govinda mama jivanam
Govinda