In elk aspect van de natuur
ligt de sleutel tot de code van creatie.
Alles wat ik zie
wordt gedragen in goddelijke trilling.
De beknoptheid is de schoonheid,
zo heerlijk verleidelijk.

Het komt…
het gaat…
het komt…
en het gaat.

Tussen het komen en het gaan
is een moment van volheid — is liefde.
Ze is hier, nu, en ze is weg
nog voor je ontwaakt en je ogen opent.

Open je ogen voor mij,
dit is het fluisteren van nu.
Dit is de zin van het leven,
open je ogen voor mij.

Mis niet de kans om te zijn
de bloem die onopgemerkt daar bloeit.
Bloei, bloem, ontluik, groei,
verander, verwelk,
sterf tot niets.

Verdwijn — stof blijft achter,
de atmosfeer weet dat jij hebt gebloeid.
Verdwijn — stof blijft achter,
de atmosfeer weet dat jij hebt gebloeid.

Niets om te doen, om voor te leven,
werkelijk niets om te weten.
Om je potentieel te vervullen:
laat los, laat los, laat los.
En meer dan je ooit zou kunnen weten
is daar, is hier, is nu.
Hier is de kaart van de schepping,
materie is gemaakt van mij.
Gehouden in en vrij — paradoxaal,
vreugde die zich in mij verheugt.

Open je ogen voor mij.
Dit is het fluisteren van nu,
dit is de zin van het leven.
Open je ogen voor mij.
Open je ogen voor mij.
Open je ogen voor mij.

Ze wordt gehouden in de materie van het lichaam,
lijdt onder de scheiding.
De bloemen, de bomen, de insecten, de bijen —
kijk naar de cycli, de sleutels.
Houd haar, heb haar lief, ze weet dat jij het weet.
Ze is weg, ze is hier — paradoxaal,
pijnlijke verrukking,
pijnlijke verrukking,
pijnlijke verrukking,
pijnlijke verrukking.

—

Avi, dochter van de berg
die vreugde schenkt aan de aarde,
die het universum verblijdt,
o jij, die wordt geprezen als Nandinī.
Bewoonster van de toppen
van de Himalaya en de Vindhya,
speelse kracht van Viṣṇu,
o jij, die wordt bezongen door de dappere (Jiṣṇu).

Glorie, glorie aan jou,
vernietigster van de buffeldemon Mahiṣa,
met het stralende, sierlijk gekrulde haar,
dochter van de berg.

Glorie, glorie aan jou,
vernietigster van de buffeldemon Mahiṣa,
met het stralende, sierlijk gekrulde haar,
dochter van de berg.

♡

In every aspect of nature
the key to the code of creation.
Everything that I see
held in divine vibration.
The brevity is the beauty.
tantalisingly so

it comes...
it goes...
it comes
and it goes.

Between the coming and going
is a moment in fullness, is love.
She's here, now, and she's gone before,
you wake up and open your eyes.

Open your eyes to me,
this is the whisper of now.
This is the sentence of life,
open your eyes to me.

Don't miss the chance to be,
the flower that blooms there unseen.
Bloom flower, blossom grow,
change wilt,
die nil.

Disappear dust remains,
the atmosphere knows you bloomed.
Disappear dust remains,
the atmosphere knows you bloomed.

Nothing to do, to live for,
truly nothing to know.
To fulfil your potential,
let go, let go, let go.
And more than you could ever know
is there, is here, is now.
Here is the map of creation,
matter is made up of me.
Held in and free, paradoxical,
delight delighting in me.

Open your eyes to me.
This is the whisper of now,
this is the sentence of life.
Open your eyes to me.
Open your eyes to me.
Open your eyes to me.

She's held in the matter of body,
suffers the seperation.
The flowers, the trees, the insects, the bees.
Look at the cycles the keys,
hold her, love her, she knows you know.
She's gone, she's here, paradoxical,
painful delight,
painful delight,
painful delight,
painful delight.

—

Avi girinandini
nanditamedini
viśvavinodini
nandininute
girivaravindhya
śiro’dhinivāsini
viṣṇuvilāsini
jiṣṇunute

jaya jaya he
mahiṣāsuramardinī
ramyakapardinī śailasute

jaya jaya he
mahiṣāsuramardinī
ramyakapardinī śailasute