top of page

Ik buig mijn hoofd,
met liefde en ontzag vandaag,
voor de Maker
en dit mandala-spel –
het gekleurde zand,
het magische gebaar
dat vormt,
en alles weer wegveegt.
Ik buig voor de hemel,
naadloos en blauw.
Het mystieke zonlicht
dat doorstraalt.
Mijn kerk in de dennen,
hier bij deze beek,
met rotsen die kunnen zingen
en deva’s die spreken.
Een geheime taal voorbij geluid,
als lofzang op gewijde grond.
Gloria …………
in Excelsis Deo.
Ik buig mijn hoofd met dankbaarheid vandaag
voor alles wat kwam
en alles wat niet kwam.
De verborgen prijs,
van alles wat ik verloor,
en alles wat ik won, betaal ik graag.
Een toost op dit leven,
ogen die kunnen zien,
een hart dat deze droom kan voelen,
dat kan worden overweldigd door schoonheid of pijn,
vernederd en geslagen
als een steen door onbekende stromen,
geslingerd en schoongewassen.
Gloria……..
in Excelsis Deo.
Was ik het niet
die je vertelde:
Je mag me schudden
als dat nodig is?
Vandaag prijs ik het spel
dat ik ooit bekritiseerde,
dit enorme complot
om mijn hand te dwingen,
het pokerface van onzichtbare genade
dat mijn geest
geen rustplaats laat vinden…
Maar hier in mijn hart –
hier laat ik toe,
de hostie en de wijn
van wat er nu is.
En ik voeg me bij het koor,
deze doopbeek
van rotsen die kunnen zingen
en deva’s die spreken.
Een geheime taal voorbij geluid
als lofzang op gewijde grond.
Gloria…………
in Excelsis Deo
(Lof aan God in de hemel)
Gloria, Gloria, Gloria, Gloria
♡
I bow my head
with love and awe today
for the Maker
and this mandala at play–
the colored sand,
the sleight of hand
that shapes,
then wipes it all away.
I bow to the sky,
seamless and blue,
the mystical sunlight
filtering through
my church in the pines
here by this creek
with rocks that can sing
and devas that speak
a secret language beyond sound
in praise of hallowed ground.
Gloria …………
in Excelsis Deo.
I bow my head with gratitude today
for everything that did
and didn’t come my way.
The hidden cost
of all I’ve lost,
and all I’ve gained, I gladly pay.
Here’s to this life,
eyes that can see,
a heart that can feel this reverie,
that can be slain by beauty or pain,
humbled and pummeled
like a stone by unknown streams,
tumbled and washed clean.
Gloria……..
in excelsis Deo.
Wasn’t I
the one who told you:
You can shake me
if you need to?
Today I praise the play
that I once panned,
this vast conspiracy
to force my hand,
the poker face of unseen grace
that leaves my mind
no place to land…
But here in my heart–
here I allow
the wafer and wine
of what is right now.
And I join the choir,
this baptismal creek
of rocks that can sing
and devas that speak
a secret language beyond sound
in praise of hallowed ground.
Gloria…………
in excelsis Deo
Gloria, Gloria, Gloria, Gloria
bottom of page


