De eerste keer dat ik je zag
stond je te wachten op de trein.
Je lichaam gleed weg als een schaduw
in een helder spel van kleuren,
en de tunnel trok me naar beneden,
en het laatste wat ik me herinnerde was jouw gezicht.

En ik hoopte dat je zou verschijnen
in zo’n oude bioscoopstoel,
in een vinyl achterbankje van een restauratiewagen ver in de stad.
En ik zocht je in de ramen,
spoot je naam op betonnen muren,
in parkeergarages wanneer niemand er was.

En de stadslichten, ze glanzen als zilver,
en de stadslichten, ze glanzen als goud.
Ik wacht op iets beters,
al weet ik niet wat.

De tweede keer dat ik je zag
rende je door de regen,
je dook een Chinees restaurant in.
En ik reed om het blok,
vloekte op de lichten, parkeerde dubbel,
vond alleen een oude sjaal die je was vergeten.

En ik droeg hem die hele winter,
hopend dat je me op straat zou zien,
dat je blik me zou vangen en je plots zou weten.
Een glimp in de metro,
het gedruis van het centraal station,
en twee vreemden die boven alles elkaars ogen vinden.

En de stadslichten, ze glanzen als zilver,
en de stadslichten, ze glanzen als goud.
Ik wacht op iets beters,
al weet ik niet wat.

En ik red me wel, als je het vraagt,
ik ben gewoon moe en een beetje ver weg.
En de stadslichten zijn een sterrenbeeld,
en jouw opgerichte gezicht is waar ik naar zoek.

En ik kwam de hoek om op een bittere zaterdag,
een bloemenkraam en vuilnisbakken langs de stoep.
Ik kocht een kop koffie van een man die me nooit zag,
draaide me om, hief hem op — en daar was jij.

En mijn hart ontsnapte uit mijn lichaam,
vloog omhoog en verdween,
en ik dacht dat ik je kwijt zou raken in de menigte.
Maar je stak de straat over
en ineens was jouw stem bij mijn oor,
zeggend: ken ik jouw gezicht niet ergens van?

En de stadslichten, ze glanzen als zilver,
en de stadslichten, ze glanzen als goud.
Ik wacht op iets beters,
al weet ik niet wat.
Ik wacht op iets beters,
al weet ik niet wat.

♡

The first time that I saw you
You were waiting for the train
Your body like a shadow slipped away
In a bright display of color
And the tunnel swept me under
And the last thing I remember was your face

And I hoped you would appear
In some old movie theater chair
Some old vinyl backbooth diner way downtown
And I watched for you in windows
Sprayed your name across cement walls
In parking lots when no one was around

And the city lights they shine like silver
And the city lights they shine like gold
I'm holding out for something better
What it is, I don't know

The second time I saw you
You were running in the rain
Ducked back into a Chinese restaurant
And I drove around the block
Cursed the lights, double parked
Found only an old scarf that you forgot

And I wore it that whole winter
Hoped you'd see me in the street
And your eye would catch and suddenly you'd know
A glance inside the subway
The central station bustling
And two strangers locking eyes above it all

And the city lights they shine like silver
And the city lights they shine like gold
I'm holding out for something better
What it is, I don't know

And I'm alright if you're asking
I'm just tired and I'm just stoned
And the city lights are a constellation
And your upturned face is what I'm looking for

And I came around the corner on a bitter Saturday
A flower stand and trash cans on the curb
I bought a cup of coffee from a man who never saw me
Turned around and raised it up and there you were

And my heart escaped my body
Flew right up and disappeared
And I thought that I might lose you in the crowd
But you crossed the street and suddenly your voice was in my ear
Saying don't I know your face from somewhere else

And the city lights they shine like silver
And the city lights they shine like gold
I'm holding out for something better
What it is, I don't know
I'm holding out for something better
What it is, I don't know