Zolang je blijft in de vorm van een persoonlijke identiteit, zal de dualiteit je blijven lastigvallen. En iedereen voelt deze onrust. Die onrust is niet slecht. Het is goed dat je onrust ervaart. Want als je niet verontrust bent, raak je juist dieper verloren. De onrust helpt ons om naar een dieper begrip te zoeken.

En wat jij deelt … ja, soms komen er gedachten op, en er komt weerstand. Ook zeg je: “Oh, het is saai.” Al deze dingen kwamen op als gedachten.

Maar je deed iets wat ik opnieuw onder ieders aandacht wil brengen. Je volhardt. Je gaat door. Ga door. Je geeft niet op, ook al zegt de mind allerlei lelijke dingen. Je geeft niet op.

En zo gebeurt het op een gegeven moment dat deze benauwdheid … de beklemming van de mind begint al te verdwijnen, omdat ze bij jou thuis is gekomen en geen klant meer vindt. Dus je moet in staat zijn om deze dingen te horen, zonder door de mind op de knieën te worden gedwongen. Je blijft.

Kijk gewoon. Leer jezelf te observeren. Wat betekent het om jezelf te observeren? Zijn we er te veel aan gewend dat de één de ander observeert? Maak je geen zorgen. Begin gewoon met observeren. Wat betekent het om jezelf te observeren? Wel … het betekent: identificeer je nergens mee, maar vecht ook nergens tegen. En alles zal komen.

Zelfs je gedachten zullen komen. Gedachten komen. Gedachten gaan. Jij die de gedachten ziet in hun huidige verschijning, bent er ook nog wanneer ze weer verdwijnen. Merk dat gewoon op. Alles komt, alles gaat.

Kijk naar je stemming. Kijk naar je gevoel. Zelfs als het hart snel klopt — ook de getuige van dat kloppende hart heeft zelf geen hartslag. Dus dat wat waarneemt — pols, bloeddruk, boem, boem, boem — heeft zelf geen bloeddruk. Dus vecht niet. Observeer alleen. Maar probeer het niet te beschrijven. Wees gewoon.

Je bestaat. Alleen in dit gevoel: ik besta. Ik ben hier. Maar houd je niet vast aan een relatie met welke gedachte dan ook, of met welke situatie dan ook. En je zult zien: ze komen en gaan. Leer alleen te zitten. Zit met jezelf. Zit als jezelf. Niet als ego.

Want je moet het verschil leren kennen tussen ego en Zelf. Het ego kun je waarnemen. Je Zelf kun je niet waarnemen. Je kunt het alleen zijn. Je ware Zelf is nooit van je gescheiden, zodat het zich als een beeld zou kunnen tonen. Er is geen beeld van het Zelf.

Je ziet vanuit deze plek. Je kunt er niet naar kijken, omdat jij het bent. Zoals ik eerder het voorbeeld gaf: als je een scherp mes hebt, kan het veel dingen snijden. Maar hoe scherp het mes ook is, het scherpste mes ter wereld kan zichzelf niet snijden. Waarom? Omdat het gemaakt is om iets anders te snijden. Maar zichzelf kan het niet verdelen.

Of de ogen kunnen zoveel dingen zien, zoveel dingen, maar ze kunnen zichzelf niet zien. Waarom? Omdat ze één zijn. Zelfs als het er twee zijn, zijn ze één — één zien. Het ene kan het ene niet zien. Het kan het alleen zijn.

We zijn hier om dit te proeven, om te ervaren hoe het is om te leven als een idee dat je over jezelf hebt. Maar op een bepaald moment kan er zoveel pijn komen, en die pijn zal je helpen om je toestand te bevragen. Ik breng het nu voor je om te zeggen: hoe eenvoudig kan het zijn? Slechts een verschuiving van aandacht, een verandering in de manier van kijken, en je stopt met kijken als iemand of als iets, maar kijkt gewoon — zonder enige vorm vast te houden.

Wees niet bang. Want als je je bewust wordt van jezelf als vormloos, maak je dan geen zorgen. In de Avadhuta Gita staat: “Ik ben de Ene zonder vorm, en toch met vorm.” Hoe kan ik dit uitleggen? Vorm is een deel van onze dynamische uitdrukking, zelfs persoonlijke identiteit. Het is als een modus of aspect van bewustzijn, maar het is niet volledig. Je volledigheid ligt in dat wat zich bewust is van de vorm van de persoon.

—
Je zei dat we naar onszelf moeten zoeken. Wat is de belangrijkste aanwijzing van jou? En voor mij is dat eigenlijk: wees stil. Dat is vriendelijk...
—

Wees stil is een heel goed advies. Maar zelfs de drang om stil te zijn wordt waargenomen vanuit een bepaalde plek. Wat doet die plek?

Dus zelfs — ja, wees stil, oké, dat is een handeling. Of de oproep tot niet-handelen. Of het nu handelen is of niet-handelen, een eerder, subtieler weten ziet die keuzes, maar staat voorbij aan keuze. Het is er gewoon. Het heeft het vermogen om ook dat te observeren wat daarin opkomt.

Is dit te naakt om te zeggen? Ik check even bij je, want zo is het. Maar wat er gebeurt is: je hele leven lang zijn er gedachten gekomen, veel die je niet leuk vindt, en sommige die je aantrekkelijk vindt. Juist die aantrekkelijke veroorzaken problemen. Omdat je ze wilt gebruiken om iets te doen.

Dus wat ik deel lijkt niet zo onredelijk. Natuurlijk is het iets wat ik moet doen! Ja, je moet dit ‘ik’ zijn dat moet doen of niet moet doen. En dit ‘ik’ dat moet doen of niet moet doen, wordt gekend in iets dat geen ding is.

Op dit moment, zonder tijd of inspanning, probeer je het leven niet vast te grijpen. Laat het leven stromen. Het leven beweegt verder. Stromen. Actie, reactie, interactie verschijnen spontaan. Net als voorheen. Maar er is iets anders. Je bent geen slachtoffer.

♡

As long as you stay in the form of personal identity, the duality is going to trouble you. And everybody feels this trouble. The trouble is not bad.
It is good that you get troubled. Because if you are not troubled, you get more deeply lost. The trouble helps us to look for a deeper understanding.

And what you are sharing ... Yes, sometimes some thoughts would come, and resistance would come. Also, you say, Oh, it is boring. All these things were coming as thoughts.

But you did something that I want to again bring to everyone. You persevere. You continue. Continue. You don't give up, because the mind is saying all kinds of ugly things. You don't give up.

And so, at some point, this claustrophobic ... The claustrophobia of the mind is already moving off, because it has come to your house, it is not finding a customer anymore. So you have to be able to hear these things, and not bend your knees to the mind. You stay.

Just watch. Learn to observe yourself. What does it mean, observe yourself? Is it too used that one should be observing another one? So don't worry. You start observing. What does it mean, observe yourself? Well, you can ... Meaning, don't identify with anything, but don't fight anything. And everything will come.

Even your thoughts will come. Thoughts will come. Thoughts go. You who watch the thoughts in their present manifestation, also will be here when they also go. Just be noticing that. Everything comes, everything goes.

Watch your mood. Watch your feeling. Even if the heart is beating fast, also, the witness of the beating heart has no heartbeat. So, that which is witnessing, pulse, blood pressure, boom, boom, boom. It has no blood pressure, this witness. So, don't fight. Just observe. But don't try to describe. Just be.

You exist. Just in this feeling, I exist. I am here. But don't hold on to any relationship with any thought, or any sort of situation. And you see, they come and go. Learn to sit by yourself. Sit with yourself. Sit as yourself. Not ego.

Because you must come to know the difference between ego and Self. Ego, you can watch. Your Self, you cannot watch. You can only be. Your true Self is never apart from you, that it presents itself as an image. There is no image of the Self.

You are seeing from this place. You cannot look at it, because it is you. When I gave the example before, if you have a sharp knife, it can cut many things. But however sharp the knife is, the sharpest knife in the world cannot cut itself. Why? Because it is made to cut others. But itself, it cannot divide.

Or the eyes can see so many things, so many things, but they cannot see themselves. Why? Because they are one. Even two, they are one. One looking. The one cannot see the one. It can only be the one.

We are meant to taste this, to experience what it is like to live as an idea you have of yourself. But at some point, maybe so much pain comes, and this pain is going to help you to question your state. I am bringing it now before you to say, How simple can it be? Just a twist of attention, a change in the way of looking, and you stop looking as a somebody, or as a something, but just from looking, without holding any shape.

Don't be afraid. Because if you are aware of yourself as shapeless, don't worry. In the Avadhuta Gita, he says, I am the one without shape, yet with shape. How can I explain this? So shape is part of our dynamic expression, even personal identity. It is like a mode or aspect of consciousness, but it is not complete. Your completeness is in the one who is aware of the shape of person.

—
You said we should look for ourselves. What is the most important pointing of you? And actually for me it is, keep quiet. This is kind...
—

Keep quiet is very good advice. But even the urge to keep quiet is watched from a certain place. What is that place doing?

So even, yes, keep quiet, OK, that is an action. Or the call for not action. Whether it is action or no action, an earlier, more subtle knowing sees those choices, but it is beyond choice. It just is. It has the capacity to observe that also arises in it.

Is this too naked a thing to say? I am checking in with you, because it is like that. But what happens is, all our life, thoughts have come, many you don't like, and some are attractive to you. The ones that are attractive to you, these ones cause you trouble. Because you want to make use of them to do something.

So what I am sharing doesn't seem so unreasonable. Of course it is something I have to do! Yes, you have to be this I who has to do or not do. And this I who has to do or not do is known in something that is not a thing.

Right now, without time needed or effort, you are not trying to capture life. Let life flow. Life moves on. Flow. Action, reaction, interaction manifest spontaneously. Just like before. Something is different. You are not a victim.