top of page
00:00 / 13:06
Sharing Love
lotus coloured.png

412

Prema Chalisa

@ Krishna Das

Een chalisa is een hymne van 40 coupletten, bedoeld om gereciteerd of gezongen te worden. Prem(a) is een woord dat je in India heel veel tegenkomt. Simpel vertaald betekent het liefde; liefde zonder verlangen naar beloning, liefde die het ego oplost, liefde als staat van zijn, niet als gevoel maar de hoogste vorm van realisatie.

Menig eettentje in India heet Prem. Osho gebruikte dit woord ook vaak als voorvoegsel van een naam die hij gaf aan sannyasins. De volledige naam van mijn eigen dochter is Prem Punya.

Chalisa-teksten blijven voor ons als westerling lastig. Ze zitten zo vol namen en begrippen die we niet goed begrijpen of kunnen plaatsen, waardoor we niet goed weten waar het nu eigenlijk over gaat. Er bestaat een vertaling die toegankelijker is en die vind je op deze pagina. Het is geen letterlijke weergave van wat er wordt gezongen, maar het is hele mooie vertaling 'in de geest van'.

Heel kort samengevat zegt de Prema Chalisa: Niet door kracht, niet door kennis, niet door heiligheid —maar door liefde keert de ziel naar huis terug.




Eer aan Prema, o Liefde zonder einde,
bron van licht waaruit de werelden ontstaan.

Gij zijt geen gevoel dat komt en gaat,
maar de adem van het Al, stil en dragend.

Waar kennis stokt en woorden breken,
daar begint uw zachte spreken.

Geen offer, geen ritueel houdt U vast,
alleen het hart dat zich laat raken.

Gij woont niet in tempels van steen,
maar in de traan die zonder reden valt.

Wie U zoekt om beloning te vinden,
heeft Uw naam nog niet verstaan.

Want Prema bloeit waar het ik verdwijnt,
als dauw in de vroege zon.

Door U wordt karma licht,
en angst verliest zijn tanden.

U maakt de vijand tot broer,
en de vreemdeling tot thuis.

Wie eenmaal Uw smaak heeft geproefd,
vergeet de honger naar bezit.

Gij zijt de geheime kracht
waarop zelfs goden rusten.

Zonder U is gebed leeg geluid,
met U wordt zwijgen een lofzang.

U vraagt geen zuiverheid,
U schept haar.

Waar Prema daalt,
verandert schuld in inzicht.

De trotse geest buigt ongewild
onder Uw zachte gewicht.

Niet door strijd, maar door overgave
wordt de ziel bevrijd.

Gij zijt het vuur dat niet verbrandt,
maar verwarmt.

De ketenen van het verleden
smelten in Uw nabijheid.

Wie U draagt in het hart,
draagt de wereld zonder last.

U zijt de brug tussen mens en God,
en tegelijk het verdwijnen van die twee.

Waar U regeert,
heeft angst geen stem.

U maakt van vallen een thuiskomen,
van sterven een ontwaken.

Zelfs wijsheid knielt voor U,
en kennis wordt eenvoudig.

U vraagt slechts dit:
dat wij niets vasthouden.

Wie alles opgeeft voor U,
verliest niets.

Gij zijt Radha’s blik,
Krishna’s fluittoon,
maar ook naamloos en vormloos.

In Uw licht lossen namen op,
en blijft alleen Zijn.

Waar Prema stroomt,
wordt de weg zelf het doel.

Gij woont in de adem tussen twee gedachten,
in het stilste midden.

Wie U eenmaal herkent,
ziet U overal.

Geen hemel is hoger dan Uw nabijheid,
geen hel die U niet verzacht.

U zijt de sleutel zonder slot,
de gave zonder gever.

Wanneer het hart leeg wordt,
vult Gij het tot de rand.

De wijze zoekt U,
de eenvoudige leeft U.

In Uw naam verdwijnt het laatste verzet.

U maakt van de ziel een thuis
voor het Oneindige.

Waar Prema rust,
is niets meer te vrezen.

Gij zijt het begin zonder oorsprong,
het einde zonder verlies.

Wie U zingt, wordt zelf een lied.

Eer aan Prema, o Liefde —
laat mij verdwijnen in Uw aanwezigheid.

bottom of page